یک ماه شد از موندنم اینجا سرکار رفتنم تنها شدنم درسته که سرکار بخاطر یک سری مسئولیتا استرس میکشم و تا پایان شیفت هزار بار می میرم و زنده میشمدرسته که تو خونه وقتی صدای آبجیا نمیاد، وقتی بوی غذای مامان نمیپیچه دلتنگ میشم ولی با این حال با همه ی دلتنگی ها و خستگی هاش برام شیرینهاینکه قراره مستقل شم و ازون دختر بی دست و پای دیروز فاصله بگیرم برام ارزشمنده و هیچوقت یادمنمیره اولین باری که پیام واریز حقوق اومد روی گوشیم چقدر برام لذت بخش بود (پول میدوس

خانواده گفتن آخر هفته میان پیشم و چند روزی میمونن ولی دقیق نگفتن کِی میاناز صبح هر بار که صدای ماشین این نزدیکیا میشنوم ، میپرم و ذوق میکنم و منتظر صدای در میمونم ولی خبری نمیشهانتظار چیز بدیهبد جوری دلم تنگ شده...دفترچه آزمون استخدامی که اومد کلی ذوق زده شدم که شهر خودمون هم نیرو میگیره و اینطوری میتونم ازین جا خلاص شم برگردم خونهولی بعد که فهمیدم نمیتونم اونجا رو انتخاب کنم کلی خورد تو ذوقم ..حالا موندم بین چند راهی و تصمیمای مختلف که آخرش هم هیچ کدومو نمیگیرماینکه تکلیفت با خودت معلوم نباشه بدتر از بده.کم تر از ده روز دیگه مونده اسم پاییز بیاد رو تقویم ولی هوای اینجا اصلا به هوای دمِ پاییزی نمیخورهاین دیگه خیلی بده ....این خیلی بد نیست که همه چیز بده؟!ولی شب کاری دیشب خیلی خوب بود خوش گذشت بهم:))